Gęstość rtęci — 13,6 g/cm³
Gęstość rtęci wynosi 13,6 g/cm³. To najgęstsza ciecz w warunkach pokojowych i jedyny metal ciekły w tej temperaturze.
Gęstość rtęci wynosi 13,6 g/cm³, czyli 13 600 kilogramów na metr sześcienny. To najgęstsza ciecz spotykana w warunkach pokojowych.
Podstawowe dane
- Gęstość — 13,6 g/cm³
- Symbol — Hg, od łacińskiego hydrargyrum
- Temperatura topnienia — minus 39 stopni Celsjusza
- Stan skupienia — ciecz w temperaturze pokojowej
Rtęć jest jedynym metalem ciekłym w zwykłych warunkach. Nazwa łacińska znaczy dosłownie woda srebrna, co dobrze oddaje wygląd tego pierwiastka — połysk metalu przy zachowaniu płynności.
Dlaczego rtęć jest tak gęsta
Atomy rtęci mają dużą masę, a jednocześnie są ciasno upakowane. Litr rtęci waży 13,6 kilograma, czyli tyle co wiadro wody.
Przedmioty z żelaza i ołowiu pływają po jej powierzchni. Tonie w niej dopiero złoto, platyna oraz kilka innych metali — porównanie gęstości rozstrzyga tu tak samo jak przy wodzie, tylko przy zupełnie innych wartościach.
Barometr rtęciowy
Ciśnienie atmosferyczne równoważy słup rtęci o wysokości około 76 centymetrów. Gdyby użyć wody, słup musiałby mieć ponad dziesięć metrów.
Duża gęstość pozwoliła zbudować przyrząd mieszczący się w pomieszczeniu. Wybór substancji wynikał więc wprost z wygody pomiaru, a jednostka milimetrów słupa rtęci przetrwała w medycynie do dziś.
Toksyczność
Rtęć i jej związki są trujące, a pary wdychane przez dłuższy czas uszkadzają układ nerwowy. Dlatego wycofano ją z termometrów domowych.
Rozlana rtęć rozpada się na drobne kropelki, trudne do zebrania. Właśnie ta właściwość czyni ją niebezpieczną w użyciu domowym — kropelki wnikają w szczeliny i parują przez długi czas.
Obliczenia
Masę wyznacza się jak zawsze, mnożąc gęstość przez objętość. Sto centymetrów sześciennych rtęci waży 1360 gramów.
W zadaniach rtęć pojawia się przy ciśnieniu hydrostatycznym oraz przy porównywaniu gęstości. Warto zapamiętać wartość 13,6, bo powraca w wielu obliczeniach — od barometru po zadania o wyporze.
Porównanie gęstości metali
- Glin — 2,7 g/cm³
- Żelazo — 7,87 g/cm³
- Ołów — 11,3 g/cm³
- Rtęć — 13,6 g/cm³
- Złoto — 19,3 g/cm³
Rtęć jest gęstsza od ołowiu, choć ten kojarzy się z ciężkością. Wrażenie ciężaru bierze się z masy trzymanego przedmiotu, a nie z gęstości samego materiału, dlatego intuicja bywa tu myląca.
Zastosowania dawne i dzisiejsze
Rtęć stosowano w termometrach, barometrach, lampach oraz przy wydobyciu złota. Dziś większość tych zastosowań ograniczono albo zastąpiono.
Termometry lekarskie wypełnia się cieczą barwioną albo zastępuje przyrządami elektronicznymi. Wycofywanie rtęci jest przykładem sytuacji, w której względy zdrowotne przeważyły nad wygodą techniczną — dawne rozwiązanie działało dobrze, ale okazało się zbyt kosztowne w innym wymiarze.
Rtęć w przyrodzie
Pierwiastek występuje głównie w postaci siarczku, zwanego cynobrem. Minerał ten miał niegdyś zastosowanie jako czerwony barwnik.
Rtęć uwalniana przy spalaniu węgla trafia do atmosfery, a stamtąd do wód i organizmów. Kumuluje się w łańcuchu pokarmowym, osiągając najwyższe stężenia u drapieżników — dlatego zaleca się ostrożność przy spożywaniu dużych ryb morskich.