Nizina Atlantycka — położenie i cechy

Nizina Atlantycka to pas równin wzdłuż wschodniego wybrzeża Ameryki Północnej, ciągnący się od Nowej Anglii po Florydę. Na południu przechodzi w Nizinę Zatokową.

Położenie i cechy

• Zasięg — od Nowej Anglii po Półwysep Floryda
• Szerokość — od kilkudziesięciu do ponad 300 kilometrów
• Wysokość — przeważnie poniżej 100 metrów
• Podłoże — osady morskie i rzeczne

Nizina powstała z osadów nagromadzonych na szelfie, który został wyniesiony ponad poziom morza. Jej powierzchnia opada łagodnie ku wschodowi i przechodzi płynnie w dno oceanu.

Linia opadania

Zachodnią granicę niziny wyznacza tak zwana linia wodospadów, gdzie rzeki spływające z Appalachów przekraczają próg twardych skał. Powstają tam progi i bystrza.

W miejscach tych zakładano młyny i zakłady wykorzystujące energię wody, a żegluga od strony morza kończyła się właśnie na tej granicy. Wzdłuż linii wodospadów wyrósł ciąg miast, w tym Waszyngton, Filadelfia i Richmond — położenie to jest podręcznikowym przykładem wpływu warunków naturalnych na rozmieszczenie osadnictwa.

Wybrzeże i wyspy barierowe

Wzdłuż brzegu ciągną się piaszczyste wyspy barierowe oddzielone od lądu płytkimi lagunami. Chronią one wybrzeże przed falowaniem, ale same nieustannie zmieniają kształt.

Zabudowa takich wysp wymaga stałego uzupełniania piasku, bo naturalny ruch osadów przesuwa je z biegiem lat. Sztywna zabudowa wchodzi tu w konflikt z formą terenu, która ze swej natury nie jest stabilna.

Znaczenie

Region należy do najgęściej zaludnionych w Stanach Zjednoczonych. Wzdłuż niziny ciągnie się pas miast od Bostonu po Waszyngton, nazywany megalopolis.

Sprzyjały temu dogodne warunki: płaski teren, dostęp do portów naturalnych oraz bliskość szlaków morskich do Europy. Kolonizacja rozpoczęła się właśnie od tego wybrzeża, co przesądziło o dalszym rozwoju regionu.

Zatoki i estuaria

Wybrzeże jest silnie rozczłonkowane, z licznymi zatokami powstałymi przez zalanie dolin rzecznych. Największa z nich to Zatoka Chesapeake.

Takie formy nazywa się estuariami — podobnie jak La Platę w Ameryce Południowej czy Zalew Szczeciński. Wspólną cechą jest mieszanie wody słodkiej ze słoną oraz duża produktywność biologiczna, dzięki której obszary te bywają ważnymi łowiskami.

Porównanie nizin Ameryki Północnej

• Atlantycka — wschodnie wybrzeże, osady szelfowe
• Zatokowa — nad Zatoką Meksykańską, huragany
• Wielkie Równiny — wnętrze kontynentu, stepy

Wszystkie trzy są nizinne, ale różnią się genezą i klimatem. Nizina Atlantycka ma klimat umiarkowany przechodzący na południu w podzwrotnikowy, a Wielkie Równiny są znacznie suchsze przez oddalenie od oceanu i zasłonę Gór Skalistych.