This, that, these, those — zaimki wskazujące
This, that, these i those to zaimki wskazujące w angielskim. „This” (to/ten) i „these” (te) używamy o rzeczach blisko nas; „that” (tamto) i „those” (tamte) — o rzeczach daleko. „This” i „that” są w liczbie pojedynczej, a „these” i „those” w liczbie mnogiej.
Co to są zaimki wskazujące?
Zaimki wskazujące to słowa, którymi wskazujemy na konkretne rzeczy lub osoby — tak jakbyśmy pokazywali je palcem. W języku angielskim są to cztery słowa: this, that, these i those. Wybór zależy od dwóch rzeczy: odległości oraz liczby (pojedyncza czy mnoga).
Blisko czy daleko?
Najpierw patrzymy, czy rzecz jest blisko, czy daleko od nas:
- this i these — o rzeczach blisko (to, te);
- that i those — o rzeczach daleko (tamto, tamte).
Liczba pojedyncza czy mnoga?
Potem patrzymy, czy mówimy o jednej rzeczy, czy o wielu:
- this i that — liczba pojedyncza (jedna rzecz);
- these i those — liczba mnoga (wiele rzeczy).
Cztery słowa w tabeli
Można to łatwo zapamiętać: this = to (blisko, jedna), these = te (blisko, wiele), that = tamto (daleko, jedna), those = tamte (daleko, wiele). Wystarczy połączyć odległość z liczbą, by wybrać właściwe słowo.
Przykłady w zdaniach
Zobaczmy, jak to działa: „This is a book” (to jest książka — blisko), „These are books” (to są książki — blisko, wiele), „That is a dog” (tamto to pies — daleko), „Those are dogs” (tamte to psy — daleko, wiele). Zwróć uwagę, że przy liczbie mnogiej używamy „are”, a nie „is”.
Liczba mnoga: this → these, that → those
Warto zauważyć, że zaimki te tworzą pary: gdy z liczby pojedynczej przechodzimy na mnogą, this zmienia się w these, a that w those. To jedne z niewielu słów w angielskim, które mają osobną formę liczby mnogiej. Dlatego mówimy „this book”, ale „these books” oraz „that car”, ale „those cars”.
Częsty błąd
Uczący się często mylą these i this, bo brzmią podobnie. Warto zapamiętać prosty trick: these i those kończą się literą „s” — tak jak liczba mnoga rzeczowników, które zwykle też kończą się na „s”. To podpowiada, że chodzi o wiele rzeczy. Dzięki temu łatwiej nie pomylić liczby pojedynczej z mnogą.
Po co je znać?
Zaimki wskazujące przydają się bardzo często — gdy chcemy o czymś powiedzieć, wskazując to lub pokazując. Dzięki nim łatwo rozróżnimy, czy mówimy o czymś bliskim, czy dalekim, i czy chodzi o jedną rzecz, czy o wiele. To jedne z podstawowych słów, które warto opanować na początku nauki angielskiego.
Wskazywanie osób
Zaimków tych używamy nie tylko do rzeczy, ale też do osób — zwłaszcza przy przedstawianiu kogoś. Na przykład: „This is my friend” (to jest mój przyjaciel) albo przez telefon „This is Tom” (mówi Tom). W takich sytuacjach „this” pomaga wskazać konkretną osobę. To kolejny powód, dla którego warto dobrze opanować te cztery słowa. Pojawiają się one w rozmowach bardzo często, dlatego ich znajomość przydaje się od pierwszych lekcji języka angielskiego, gdy uczymy się opisywać i wskazywać przedmioty wokół nas. Im częściej ich używamy, tym szybciej zaczynamy dobierać właściwe słowo bez zastanowienia.