Czasownik to be (am, is, are) — odmiana

Co to jest czasownik „to be”?

To be znaczy „być” i jest jednym z najważniejszych czasowników w języku angielskim. Używamy go bardzo często — do opisywania ludzi, rzeczy, samopoczucia, wieku czy miejsca. W czasie teraźniejszym przyjmuje trzy formy: am, is, are.

Odmiana w czasie teraźniejszym

• I am — ja jestem,
• you are — ty jesteś,
• he / she / it is — on / ona / ono jest,
• we are — my jesteśmy,
• you are — wy jesteście,
• they are — oni / one są.

Zapamiętaj prostą zasadę: am tylko z „I”, is z he/she/it, a are z you/we/they.

Formy skrócone

W mowie i nieformalnym piśmie często używamy skrótów: I'm (I am), you're (you are), he's (he is), she's (she is), it's (it is), we're (we are), they're (they are). Na przykład „I'm happy” znaczy „jestem szczęśliwy”.

Przeczenia

Przeczenie tworzymy, dodając not: „I am not”, „he is not”, „they are not”. Również tu używamy skrótów: isn't (is not) i aren't (are not), np. „She isn't at home” (Jej nie ma w domu).

Pytania

Pytania tworzymy przez zamianę kolejności — czasownik „to be” stawiamy przed podmiotem: „Are you ready?” (Czy jesteś gotowy?), „Is he your brother?” (Czy on jest twoim bratem?). Krótkie odpowiedzi to np. „Yes, I am” / „No, I'm not”.

To samo zdanie w trzech formach

Zobacz czasownik „to be” w zdaniu twierdzącym, przeczącym i pytającym: „He is a teacher” (twierdzenie), „He isn't a teacher” (przeczenie), „Is he a teacher?” (pytanie). Zwróć uwagę, że to właśnie forma czasownika „to be” zmienia całe zdanie — nie potrzebujemy tu żadnego dodatkowego słówka pomocniczego.

Najczęstsze błędy

Początkujący często wybierają złą formę — mówią „he are” zamiast „he is” albo „I is” zamiast „I am”. Pomaga prosta tabelka: I → am, he/she/it → is, you/we/they → are. Inny częsty błąd to mylenie „it's” (skrót od „it is”) z „its” (czyli „jego/jej”). Warto pamiętać, że apostrof oznacza skrócenie dwóch słów.

Gdzie używamy „to be”?

Czasownik „to be” przydaje się na co dzień. Mówimy nim: kim jesteśmy („I am a student”), jak się czujemy („I am tired”), ile mamy lat („I am ten”) oraz gdzie jesteśmy („We are at school”). To podstawa, od której zaczyna się nauka angielskiego.

Dlaczego „to be” jest wyjątkowy?

Czasownik „to be” jest szczególny, bo odmienia się nieregularnie — ma aż trzy różne formy (am, is, are), podczas gdy zwykłe czasowniki w czasie teraźniejszym zmieniają się minimalnie. Co więcej, „to be” samodzielnie tworzy przeczenia i pytania, bez pomocy słówka „do” czy „does”. Dlatego warto opanować go jako jeden z pierwszych — pojawia się niemal w każdym zdaniu. To także podstawa, na której opierają się kolejne czasy, np. Present Continuous, gdzie również używamy form am, is, are. Solidne opanowanie tego czasownika znacznie ułatwia dalszą naukę angielskiej gramatyki.