Past Simple — budowa i zastosowanie

Co to jest Past Simple?

Past Simple (czas przeszły prosty) to podstawowy czas przeszły w języku angielskim. Używamy go, gdy mówimy o czynnościach zakończonych w przeszłości — takich, które już się wydarzyły i są skończone.

Kiedy używamy Past Simple?

Stosujemy go m.in. do opisu zdarzeń z przeszłości: „I watched a film yesterday” (wczoraj obejrzałem film). Często towarzyszą mu określenia czasu, takie jak yesterday (wczoraj), last week (w zeszłym tygodniu), two days ago (dwa dni temu) czy in 2010.

Czasowniki regularne (-ed)

Większość czasowników to czasowniki regularne — tworzą czas przeszły przez dodanie końcówki -ed: work → worked, play → played, watch → watched. Jeśli czasownik kończy się na -e, dodajemy samo -d (like → liked), a gdy na spółgłoskę + y, zmieniamy y na -ied (study → studied).

Czasowniki nieregularne

Część czasowników to czasowniki nieregularne — mają własne, odrębne formy przeszłe, których trzeba się nauczyć na pamięć:

• go → went (iść → poszedł),
• have → had,
• see → saw,
• make → made,
• take → took.

Przeczenia i pytania

W przeczeniach i pytaniach używamy słówka did (przeszła forma „do”), a czasownik wraca do formy podstawowej. Przeczenie: „I didn't (did not) go” (nie poszedłem). Pytanie: „Did you go?” (Czy poszedłeś?). Ważne: po „did” czasownik nie ma już końcówki -ed.

To samo zdanie w trzech formach

Zobacz czasownik w zdaniu twierdzącym, przeczącym i pytającym: „She played tennis” (twierdzenie), „She didn't play tennis” (przeczenie), „Did she play tennis?” (pytanie). Zwróć uwagę, że końcówka -ed pojawia się tylko w zdaniu twierdzącym; w przeczeniu i pytaniu jej rolę „przejmuje” słówko did.

Najczęstsze błędy

Początkujący często dodają -ed po did („she didn't played” zamiast „she didn't play”). Inny częsty błąd to mylenie czasowników nieregularnych — np. mówienie „goed” zamiast „went”. Dlatego warto uczyć się form nieregularnych na pamięć, najlepiej grupami, bo pojawiają się bardzo często.

Czasownik „to be” w przeszłości

Wyjątkiem jest czasownik „to be”, który w czasie przeszłym ma dwie formy: was (dla I, he, she, it) oraz were (dla you, we, they). Na przykład: „I was happy”, „They were at home”. Tutaj nie używamy „did” — przeczenia tworzymy przez „wasn't” i „weren't”.

Jak uczyć się czasowników nieregularnych?

Czasowników nieregularnych jest sporo, ale używa się ich bardzo często, więc warto je opanować. Najlepiej uczyć się ich małymi grupami i powtarzać w zdaniach, a nie tylko jako suche listy. Pomocne są też tabele z trzema formami czasownika oraz fiszki. Z czasem najczęstsze formy, jak went czy had, wchodzą w nawyk i przestajemy się nad nimi zastanawiać podczas mówienia czy pisania. Opanowanie Past Simple to ważny krok w nauce angielskiego, bo o przeszłości mówimy bardzo często, niemal w każdej rozmowie, opowiadając o tym, co się wydarzyło wczoraj, w wakacje czy wiele lat temu.

Najczęstsze czasowniki nieregularne

W Past Simple wiele często używanych czasowników jest nieregularnych i trzeba nauczyć się ich na pamięć. Oto kilka najważniejszych: go → went (iść), have → had (mieć), be → was/were (być), do → did (robić), see → saw (widzieć) oraz make → made (robić). Znajomość tych form to podstawa, bo pojawiają się one niemal w każdej rozmowie o przeszłości.

Określenia czasu w Past Simple

Past Simple lubi towarzystwo określeń czasu wskazujących przeszłość. Najczęstsze to: yesterday (wczoraj), last week (w zeszłym tygodniu), two days ago (dwa dni temu) oraz in 2010 (w 2010 roku). Gdy w zdaniu pojawia się takie wyrażenie, to mocny sygnał, że należy użyć właśnie czasu przeszłego Past Simple.