Stopniowanie przymiotników w angielskim

Po co stopniujemy przymiotniki?

Stopniowanie przymiotników służy do porównywania cech. Dzięki niemu powiemy, że ktoś jest wyższy od kogoś innego albo że coś jest najlepsze ze wszystkich. W angielskim wyróżniamy trzy stopnie: równy, wyższy i najwyższy.

Krótkie przymiotniki: -er i -est

Krótkie przymiotniki (najczęściej jednosylabowe) stopniujemy przez dodanie końcówek. Stopień wyższy tworzymy końcówką -er, a najwyższy — końcówką -est (z „the” przed przymiotnikiem):

• tall → taller → the tallest (wysoki → wyższy → najwyższy),
• old → older → the oldest,
• fast → faster → the fastest.

Dłuższe przymiotniki: more i most

Dłuższe przymiotniki (zwykle dwu- i więcej sylabowe) stopniujemy za pomocą słów more (bardziej) i most (najbardziej):

• interesting → more interesting → the most interesting,
• beautiful → more beautiful → the most beautiful.

Przymiotniki nieregularne

Kilka ważnych przymiotników stopniuje się nieregularnie i trzeba je zapamiętać:

• good → better → the best (dobry → lepszy → najlepszy),
• bad → worse → the worst (zły → gorszy → najgorszy),
• far → further/farther → the furthest/farthest.

Zasady pisowni końcówek

Przy dodawaniu końcówek -er i -est czasem zmienia się pisownia. Gdy przymiotnik kończy się na spółgłoskę + y, zmieniamy y na -i: happy → happier → the happiest. Gdy kończy się pojedynczą spółgłoską po krótkiej samogłosce, podwajamy ją: big → bigger → the biggest. To podobne zasady jak przy innych końcówkach w angielskim.

Który sposób wybrać?

Skąd wiadomo, czy użyć -er/-est, czy more/most? Zasada jest prosta: krótkie przymiotniki (jedna sylaba) stopniujemy końcówkami, a długie (trzy sylaby i więcej) — słowami more i most. Przy dwusylabowych bywa różnie, ale na początku wystarczy trzymać się tej ogólnej reguły, a wyjątki zapamiętywać osobno.

Słówko „than”

Przy porównaniu dwóch rzeczy w stopniu wyższym używamy słówka than (niż): „Tom is taller than Anna” (Tom jest wyższy niż Anna). W stopniu najwyższym stawiamy the: „Tom is the tallest in the class” (Tom jest najwyższy w klasie).

Stopień równy i porównania „as… as”

Najprostszy jest stopień równy — to zwykła forma przymiotnika (np. tall — wysoki), bez żadnych zmian. Używamy go też do porównań „taki sam jak”, za pomocą konstrukcji as… as: „Tom is as tall as Peter” (Tom jest tak wysoki jak Peter). Dzięki temu możemy nie tylko stwierdzić, że ktoś jest „wyższy” lub „najwyższy”, ale też że dwie osoby są równe pod jakimś względem. Wszystkie trzy stopnie — równy, wyższy i najwyższy — przydają się na co dzień, gdy opisujemy i porównujemy osoby, przedmioty czy miejsca w języku angielskim. Dlatego warto ćwiczyć stopniowanie na prostych przykładach, aż tworzenie tych form stanie się szybkie i naturalne podczas mówienia. Z czasem najczęstsze formy, takie jak bigger czy the best, zapamiętasz na tyle dobrze, że będziesz ich używać bez namysłu.