Rozprawka — plan i pomoc w pisaniu
Narzędzie pomaga zbudować rozprawkę: proponuje tezę, dobiera argumenty z przykładami i układa je w kolejności wzmacniającej wywód.
Rozprawka ma stałą budowę, a ocena zależy głównie od jakości argumentacji, nie od długości ani liczby przywołanych lektur.
Budowa
- Wstęp — wprowadzenie i teza
- Rozwinięcie — trzy argumenty, każdy z przykładem i wyjaśnieniem
- Zakończenie — wniosek wynikający z argumentów
Trzy części argumentu
Każdy akapit rozwinięcia powinien zawierać tezę cząstkową, przykład oraz wyjaśnienie, dlaczego przykład potwierdza stanowisko. Pominięcie ostatniego elementu jest najczęstszą przyczyną utraty punktów.
Warto to sprawdzić po napisaniu: jeśli akapit kończy się na streszczeniu fragmentu lektury, brakuje w nim kroku wiążącego przykład z tezą.
Dobór przykładów
Przykłady warto brać z różnych źródeł — jeden z lektury obowiązkowej, jeden z innego tekstu kultury, jeden z historii albo obserwacji współczesnej. Trzy argumenty oparte na tej samej powieści sprawiają wrażenie, że autor zna tylko ją.
Narzędzie a samodzielna praca
Narzędzie tworzy szkielet i podpowiada kierunek, ale rozprawka oceniana jest za samodzielne myślenie o temacie. Oddanie wygenerowanego tekstu jako własnego jest naruszeniem zasad, a przy tym rozpoznawalne: prace pisane bez zaangażowania mają ogólnikowe przykłady i brakuje w nich odniesień do tego, co omawiano na lekcjach.
Sensowne użycie polega na ułożeniu planu, sprawdzeniu, czy własne argumenty się bronią, albo znalezieniu wyjścia, gdy praca utknęła — a nie na zastąpieniu pisania.