Odmiana czasowników angielskich przez czasy
Narzędzie pokazuje odmianę angielskiego czasownika we wszystkich czasach, w formie twierdzącej, przeczącej i pytającej.
Angielski ma mniej form czasownika niż polski, ale więcej czasów gramatycznych. Trudność polega nie na odmianie, lecz na wyborze właściwego czasu.
Cztery aspekty
- Simple — fakt, czynność zamknięta lub regularna
- Continuous — czynność trwająca w danym momencie
- Perfect — czynność zakończona, ważna dla chwili odniesienia
- Perfect Continuous — czynność trwająca do chwili odniesienia
Każdy z nich występuje w czasie przeszłym, teraźniejszym i przyszłym, co daje dwanaście kombinacji. W praktyce codziennej używa się głównie sześciu.
Present Perfect a czas przeszły
To rozróżnienie sprawia Polakom najwięcej trudności, bo polszczyzna nie ma odpowiednika. Decyduje związek z teraźniejszością.
I lost my keys mówi o zdarzeniu w przeszłości. I have lost my keys mówi, że skutek trwa — kluczy nadal nie ma. Określenie czasu przeszłego, jak yesterday, wyklucza Present Perfect, bo wskazuje moment zamknięty.
Budowa form
- Przeczenie — przez operator: don't, doesn't, didn't, haven't
- Pytanie — przez inwersję operatora i podmiotu
W czasie Present Simple i Past Simple operator pojawia się dopiero w przeczeniu i pytaniu, a czasownik wraca wtedy do formy podstawowej. Stąd He didn't go, a nie He didn't went — to jeden z najczęstszych błędów.