Kalkulator masy molowej (masa cząsteczkowa)
Ten kalkulator czyta wzór chemiczny — z nawiasami i hydratami włącznie — i sumuje masy atomowe: H2SO4 → 98,07 g/mol, Ca(OH)2 → 74,09, CuSO4·5H2O → 249,68. Dodatkowo podaje masę pojedynczej cząsteczki i udział głównego pierwiastka.
🧮 Policz od razu
Co liczy kalkulator masy molowej?
Wpisujesz wzór chemiczny — a wbudowany parser rozbiera go na atomy i sumuje ich masy z układu okresowego. Rozumie indeksy (H2SO4), nawiasy z mnożnikami (Al2(SO4)3), a nawet hydraty zapisane przez kropkę lub gwiazdkę (CuSO4·5H2O). W wynikach: masa molowa M w g/mol, masa pojedynczej cząsteczki w gramach (przez liczbę Avogadra) i udział procentowy najcięższego pierwiastka.
Mol — tuzin chemika
Masa molowa to pomost między światem atomów a wagą laboratoryjną: 1 mol = 6,022·10²³ sztuk (liczba Avogadra), a M mówi, ile gramów waży taka porcja. Genialna konwencja: liczbowo M równa się masie cząsteczkowej w unitach, więc odczytujesz ją wprost z układu okresowego. Woda: 2·1,008 + 15,999 = 18,015 g/mol — szklanka wody to ~14 moli, czyli 8,4·10²⁴ cząsteczek. Więcej niż gwiazd w obserwowalnym Wszechświecie.
Przykład krok po kroku
Ca(OH)2 — wodorotlenek wapnia: nawias mnoży całą grupę OH przez 2, więc Ca (40,078) + 2×O (31,998) + 2×H (2,016) = 74,092 g/mol. Poziom wyżej, hydrat CuSO4·5H2O: kalkulator liczy siarczan miedzi (159,60) i dolicza pięć cząsteczek wody (90,08) → 249,68 g/mol — dokładnie ta wartość, której potrzebujesz, ważąc niebieskie kryształki do roztworu!
Pułapki zapisu: wielkość liter to pierwiastek
Chemiczna ortografia bywa bezlitosna: CO to tlenek węgla, Co to kobalt; NO — tlenek azotu, No — nobel! Parser czyta symbole tak jak układ okresowy: wielka litera zaczyna pierwiastek, mała go kontynuuje. Stąd żelazna zasada wpisywania: Fe2O3, nie „fe2o3”. Nieznany symbol? Kalkulator wskaże go po imieniu zamiast liczyć bzdury — a niedomknięty nawias zgłosi od razu. Uczciwy błąd jest lepszy niż cicha pomyłka o rząd wielkości.
Gdzie się to przydaje?
Każde zadanie ze stechiometrii (M to pierwszy krok wszystkich obliczeń!), przygotowywanie roztworów w laboratorium (ile zważyć na 0,5 mola?), sprawdzanie prac domowych, przeliczenia mol ↔ gram (dedykowany kalkulator obok korzysta z M wprost), skład procentowy związków na kartkówki. To fundament działu — od niego zaczyna się chemiczna arytmetyka.