Węgle kopalne — rodzaje i powstawanie
Węgle kopalne to torf, węgiel brunatny, węgiel kamienny i antracyt. Różnią się zawartością pierwiastka węgla i wartością opałową — im starszy węgiel, tym więcej węgla i mniej wilgoci.
Węgle kopalne to skały powstałe z obumarłych roślin, które przez miliony lat ulegały przemianom bez dostępu tlenu. Poniżej ich rodzaje uporządkowane według stopnia uwęglenia oraz wyjaśnienie, skąd biorą się różnice.
Cztery rodzaje węgli kopalnych
- Torf — najmłodszy, zawiera około 55–60% pierwiastka węgla i bardzo dużo wody. Powstaje współcześnie na bagnach i torfowiskach.
- Węgiel brunatny — 65–75% węgla, wciąż wilgotny i kruchy. Powstał głównie w trzeciorzędzie, kilkadziesiąt milionów lat temu.
- Węgiel kamienny — 75–90% węgla, twardy i czarny. Powstawał w karbonie, około 300 milionów lat temu.
- Antracyt — najstarszy i najbardziej przeobrażony, ponad 90% węgla. Ma metaliczny połysk i pali się niemal bez dymu.
Jak powstaje węgiel
Proces nazywa się uwęgleniem. Zaczyna się, gdy szczątki roślin trafiają pod wodę lub w warstwę osadów, gdzie brakuje tlenu — dzięki temu nie ulegają zwykłemu rozkładowi, lecz powolnym przemianom chemicznym.
Z materiału stopniowo ubywa wodoru, tlenu i wody, a rośnie względna zawartość węgla. Decydują dwa czynniki: czas oraz ciśnienie i temperatura panujące pod kolejnymi warstwami skał. Im dłużej i im głębiej, tym wyższy stopień uwęglenia.
Dlatego kolejność torf → węgiel brunatny → węgiel kamienny → antracyt to zarazem kolejność wiekowa i skala jakości paliwa.
Dlaczego karbon dał tyle węgla
Nazwa okresu nie jest przypadkowa — pochodzi od łacińskiego carbo, czyli węgiel. W karbonie znaczne obszary lądów pokrywały wilgotne lasy skrzypów, widłaków i paproci drzewiastych, osiągających kilkadziesiąt metrów wysokości.
Sprzyjała temu jeszcze jedna okoliczność, o której rzadko się wspomina: grzyby rozkładające ligninę, główny składnik drewna, pojawiły się dopiero pod koniec tego okresu. Obumarłe pnie leżały więc bez rozkładu przez bardzo długi czas, gromadząc się w ogromnych ilościach.
Wartość opałowa
Im wyższy stopień uwęglenia, tym więcej energii z kilograma paliwa:
- Torf — około 6–15 MJ/kg
- Węgiel brunatny — około 7–21 MJ/kg
- Węgiel kamienny — około 21–33 MJ/kg
- Antracyt — około 30–35 MJ/kg
Różnice wynikają głównie z zawartości wody. Węgiel brunatny może zawierać jej ponad połowę masy, co oznacza, że część energii spalania zużywa się na jej odparowanie — dlatego nie opłaca się go transportować na duże odległości i spala się go zwykle w elektrowniach przy kopalni.
Występowanie w Polsce
Węgiel kamienny wydobywa się przede wszystkim na Górnym Śląsku oraz w Lubelskim Zagłębiu Węglowym. Węgiel brunatny występuje w okolicach Bełchatowa, Konina i Turoszowa, gdzie eksploatuje się go metodą odkrywkową, bo zalega płycej.
Antracyt w Polsce praktycznie nie występuje w ilościach przemysłowych — jego złoża znajdują się między innymi w Wielkiej Brytanii, Wietnamie i Rosji.