Liczby po niemiecku od 1 do 20
Liczby po niemiecku od 1 do 10 to: eins, zwei, drei, vier, fünf, sechs, sieben, acht, neun, zehn. Liczby 11 i 12 (elf, zwölf) są wyjątkami, a od 13 do 19 dodajemy końcówkę -zehn (np. dreizehn = 13). Liczba 20 to zwanzig.
Liczby po niemiecku od 1 do 20
Liczby to jedna z pierwszych rzeczy, których uczymy się w języku niemieckim. Oto pełna lista od 1 do 20:
- 1 – eins
- 2 – zwei
- 3 – drei
- 4 – vier
- 5 – fünf
- 6 – sechs
- 7 – sieben
- 8 – acht
- 9 – neun
- 10 – zehn
- 11 – elf
- 12 – zwölf
- 13 – dreizehn
- 14 – vierzehn
- 15 – fünfzehn
- 16 – sechzehn
- 17 – siebzehn
- 18 – achtzehn
- 19 – neunzehn
- 20 – zwanzig
Liczby 1–10 trzeba znać na pamięć
Liczby od 1 do 10 to podstawa — warto nauczyć się ich na pamięć, bo z nich budujemy wszystkie pozostałe. Zwróć uwagę na znaki specjalne: ü w „fünf” oraz ö w „zwölf”.
Wyjątki: 11 i 12
Liczby 11 (elf) i 12 (zwölf) są wyjątkami — nie kończą się na -zehn jak pozostałe liczby nastoletnie. Trzeba je po prostu zapamiętać osobno.
Reguła dla 13–19
Od 13 do 19 jest już łatwiej — do podstawowej liczby dodajemy końcówkę -zehn (czyli „dziesięć”): drei + zehn = dreizehn, vier + zehn = vierzehn. Są jednak dwie pułapki w pisowni:
- 16 = sechzehn — znika „s” z „sechs” (piszemy sechzehn, nie „sechszehn”);
- 17 = siebzehn — znika „en” z „sieben” (piszemy siebzehn, nie „siebenzehn”).
Wymowa — na co uważać
W niemieckich liczbach pojawiają się dźwięki, których nie ma w polskim. Zwróć uwagę na ü (w „fünf”) oraz ö (w „zwölf”) — to zaokrąglone samogłoski. Litera z czytana jest jak polskie „c” (np. „zwei” brzmi jak „cwaj”), a połączenie ei wymawiamy jak „aj” (eins — „ajns”). Dlatego warto słuchać nagrań i powtarzać liczby na głos.
Gdzie używamy liczb?
Liczby są potrzebne na każdym kroku: gdy podajemy swój wiek, numer telefonu, godzinę, cenę w sklepie czy wynik. Bez nich trudno się porozumieć. Dlatego naukę niemieckiego prawie zawsze zaczyna się właśnie od liczb — to fundament codziennej komunikacji.
Liczby powyżej 20
Ciekawostka: liczby od 21 wzwyż mówi się w niemieckim „od tyłu” — najpierw jedności, potem dziesiątki, połączone słowem und (i). Na przykład 21 to einundzwanzig (dosłownie „jeden i dwadzieścia”). Wszystkie liczby zapisujemy małą literą i razem.
Jak szybko nauczyć się liczb?
Najlepszy sposób to codzienna, krótka praktyka. Możesz liczyć po niemiecku schody, strony w książce albo minuty do końca lekcji. Pomocne są też fiszki z liczbą po jednej stronie i słowem po drugiej oraz słuchanie nagrań z wymową. Dziel naukę na małe grupy (np. 1–10, potem 11–20), a liczby szybko „wejdą” do głowy.
Liczebniki porządkowe
Oprócz zwykłych liczb istnieją też liczebniki porządkowe, które mówią o kolejności (pierwszy, drugi…). W niemieckim tworzy się je zwykle przez dodanie końcówki -te do liczby, np. „der zweite” (drugi). Przydają się m.in. przy podawaniu dat, pięter oraz miejsc w zawodach, dlatego warto poznać także i je.