Kolory po niemiecku — die Farben

Kolory po niemiecku — die Farben

Nazwy kolorów (po niemiecku die Farben) przydają się w niemal każdej rozmowie — pozwalają opisać ubrania, przedmioty czy otoczenie. Część z nich brzmi podobnie jak po angielsku, więc łatwo je zapamiętać.

Podstawowe kolory

• rot — czerwony,
• blau — niebieski,
• grün — zielony,
• gelb — żółty,
• schwarz — czarny,
• weiß — biały.

Kolejne kolory

• braun — brązowy,
• grau — szary,
• orange — pomarańczowy,
• rosa — różowy,
• lila lub violett — fioletowy.

Uwaga na pisownię

Dwa słowa warto zapamiętać szczególnie dokładnie. Biały to weiß — pisany przez ß (tzw. ostre „s”). Zielony to grün — z literą ü (z dwiema kropkami, czyli przegłosem). Poprawna pisownia jest ważna, zwłaszcza w zadaniach pisemnych.

Jasne i ciemne odcienie

Aby utworzyć odcień koloru, dodajemy przedrostek hell- (jasny) lub dunkel- (ciemny). Na przykład: hellblau — jasnoniebieski, dunkelgrün — ciemnozielony, dunkelrot — ciemnoczerwony. Dzięki temu jednym słowem opiszemy dokładny odcień.

Kolory w zdaniach

Kolorów najczęściej używamy do opisywania rzeczy. Na przykład: „Das Auto ist rot” (samochód jest czerwony), „Die Blume ist gelb” (kwiat jest żółty), „Der Himmel ist blau” (niebo jest niebieskie). Pytamy o kolor zwrotem: „Welche Farbe ist das?” (jaki to kolor?).

Kolory podobne do angielskiego

Naukę ułatwia to, że część niemieckich kolorów przypomina angielskie. Na przykład blau (ang. blue) — niebieski, grün (ang. green) — zielony, czy braun (ang. brown) — brązowy. Jeśli znasz angielski, te słówka zapamiętasz bardzo szybko.

Jeszcze więcej barw

Oprócz podstawowych kolorów warto znać kilka dodatkowych: gold (złoty), silber (srebrny), türkis (turkusowy) oraz beige (beżowy). Można też tworzyć barwy „od rzeczy”, np. himmelblau (błękitny, dosłownie „niebański błękit”) czy schneeweiß (śnieżnobiały). To pokazuje, że kolory można w niemieckim opisywać bardzo obrazowo.

Jak się ich nauczyć?

Nazw kolorów najlepiej uczyć się na pamięć, powtarzając je na głos i wskazując przedmioty wokół siebie. Pomocne jest ćwiczenie: rozejrzyj się po pokoju i nazwij kolor każdej rzeczy po niemiecku. To prosty sposób, by szybko opanować podstawowe słownictwo.

Kolory a rodzajnik

Gdy nazywamy kolor przedmiotu, używamy go zwykle z czasownikiem „sein” (być): „Das Heft ist grün” (zeszyt jest zielony). W takiej formie nazwa koloru się nie zmienia. Dopiero gdy kolor stoi przed rzeczownikiem (np. „czerwony samochód”), dodaje do siebie końcówkę — ale tych zasad uczymy się na późniejszym etapie. Na początek wystarczy znać same nazwy kolorów i używać ich po „ist”.

Powtórka najważniejszych kolorów

Jeśli chcesz zapamiętać tylko najważniejsze barwy, skup się na sześciu: rot, blau, grün, gelb, schwarz, weiß. To one pojawiają się najczęściej i wystarczą do większości prostych opisów. Resztę kolorów dodasz stopniowo, gdy te podstawowe wejdą Ci w nawyk i będziesz je rozpoznawać bez zastanowienia w mowie i piśmie. Wtedy opisywanie kolorów po niemiecku stanie się dla Ciebie naturalne i przydatne w wielu codziennych sytuacjach, na przykład podczas zakupów czy opisywania ubrań.