Głoska — czym jest i jak ją liczyć
Głoska to najmniejszy dźwięk mowy. Różni się od litery, która jest znakiem graficznym — dwuznaki takie jak sz czy cz zapisują dwie litery, ale oznaczają jedną głoskę.
Głoska to najmniejszy dźwięk mowy, który da się wyodrębnić w wypowiedzi. Nie należy jej mylić z literą — głoskę słyszymy, a literę widzimy.
Głoska, litera, sylaba
- Głoska — dźwięk, jednostka mowy
- Litera — znak graficzny, jednostka pisma
- Sylaba — grupa głosek wymawiana jednym tchem
Liczba głosek i liter w wyrazie często się różni. W słowie szkoła mamy 6 liter, ale 5 głosek, bo dwuznak sz oznacza jeden dźwięk.
Podział głosek
- Samogłoski — a, ą, e, ę, i, o, ó, u, y; tworzą sylaby
- Spółgłoski — pozostałe; samodzielnie sylaby nie tworzą
Spółgłoski dzieli się dalej według kilku kryteriów:
- Dźwięczne i bezdźwięczne — zależnie od drgania wiązadeł głosowych
- Twarde i miękkie — zależnie od położenia języka
- Ustne i nosowe — zależnie od drogi przepływu powietrza
Jak sprawdzić dźwięczność
Wystarczy przyłożyć palce do krtani i wymówić głoskę. Przy dźwięcznych wyczujemy drganie, przy bezdźwięcznych nie — porównanie pary b i p pokazuje różnicę najwyraźniej.
Ma to znaczenie praktyczne przy ortografii: w wygłosie wyrazu dźwięczne głoski wymawiamy bezdźwięcznie, więc chleb brzmi jak chlep. Zapis pozostaje jednak zgodny z formą podstawową, co sprawdzamy przez odmianę wyrazu.
Dwuznaki i głoski miękkie
Dwuznaki sz, cz, rz, dz, dż, dź, ch zapisują po dwie litery, ale oznaczają jedną głoskę. Podobnie działa litera i przed samogłoską, gdy zmiękcza poprzedzającą spółgłoskę.
W wyrazie ciasto mamy 6 liter i 5 głosek, bo połączenie ci oznacza jedną spółgłoskę miękką. To najczęstsze źródło błędów przy liczeniu głosek — litera i pełni wtedy funkcję znaku zmiękczenia, a nie samodzielnej samogłoski.
Upodobnienia głosek
Wymowa głoski zmienia się pod wpływem sąsiedztwa. W wyrazie prośba głoska ś wymawiana jest jak ź, bo następująca po niej b jest dźwięczna i narzuca swoją cechę poprzedniczce.
Zjawisko to nosi nazwę upodobnienia wstecznego, bo wpływ działa od głoski późniejszej ku wcześniejszej. Istnieją też upodobnienia postępowe, działające w drugą stronę, choć w polszczyźnie są rzadsze. Dla ortografii wynika stąd praktyczna reguła: pisownia oddaje formę podstawową wyrazu, a nie jego rzeczywistą wymowę.
Głoski w liczeniu na sprawdzianach
Polecenia w rodzaju podziel wyraz na głoski wymagają uwagi przy trzech grupach: dwuznakach, zmiękczeniach przez literę i oraz samogłoskach nosowych.
Litera ą i ę bywają wymawiane jako połączenia dwóch dźwięków, ale w podziale szkolnym traktuje się je jako pojedyncze głoski. Warto sprawdzić, jakiej konwencji wymaga nauczyciel, bo podręczniki różnią się w tym punkcie — to rzadki przypadek, w którym poprawna odpowiedź zależy od przyjętego ujęcia, a nie od samego materiału.