Sprawdzanie interpunkcji w tekście
Narzędzie sprawdza rozstawienie przecinków i pozostałych znaków interpunkcyjnych, wskazując brakujące oraz zbędne.
Interpunkcja opiera się na budowie zdania, a nie na intuicji czy miejscach, w których robimy pauzę przy czytaniu.
Najczęstsze braki
- Przed spójnikami podrzędnymi: że, aby, ponieważ, gdy, który
- Przed przeciwstawnymi: ale, lecz, jednak
- Przy wtrąceniach i dopowiedzeniach
- Przy imiesłowowym równoważniku zdania
Najczęstsze przecinki zbędne
Przed spójnikami i, oraz, lub, albo, ani użytymi jeden raz przecinka nie stawiamy — niezależnie od tego, czy łączą wyrazy, czy całe zdania. Przecinek pojawia się dopiero przy powtórzeniu: i chleb, i mleko.
Drugim częstym błędem jest przecinek oddzielający podmiot od orzeczenia, wstawiany po długiej grupie podmiotu. Nawet rozbudowany podmiot nie jest oddzielany od orzeczenia.
Przecinek zmienia sens
To najmocniejszy argument za nauką reguł. Zdania „Nie, można go zwolnić” i „Nie można go zwolnić” znaczą coś przeciwnego, a różni je jeden znak.
Podobnie działa przecinek przy przydawce: wydzielona przecinkami odnosi się do wszystkich obiektów, niewydzielona zawęża grupę do części z nich.
Ograniczenia sprawdzania automatycznego
Część przypadków zależy od intencji piszącego, której narzędzie nie zna — zwłaszcza przy wtrąceniach i przydawkach, gdzie oba warianty bywają poprawne, ale znaczą co innego. Propozycje warto więc rozważyć, a nie przyjmować bezrefleksyjnie.