🔧 Korekta ✨ Wspierane przez AI

Korektor ortograficzny tekstu

Do czego służy

Narzędzie wyszukuje błędy ortograficzne w tekście i proponuje poprawne formy wraz z krótkim uzasadnieniem reguły.

Korekta ortograficzna wyłapuje błędy w zapisie wyrazów. To pierwszy, ale nie jedyny etap sprawdzania tekstu.

Co bywa wykrywane

Pisownia „u” i „ó”, „ż” i „rz”, „h” i „ch”
Pisownia łączna i rozdzielna z „nie”
Wielkie litery w nazwach własnych
Zapis liczebników i skrótów

Czego korektor nie wychwyci

Największym ograniczeniem są błędy dające istniejące wyrazy. Zapis „morze” zamiast „może” jest ortograficznie poprawny, więc żaden słownik go nie zakwestionuje — dopiero kontekst zdania ujawnia pomyłkę.

Podobnie działa to przy formach „bądź” i „badź” czy przy zamianie „nie” łącznego na rozdzielne. Dlatego korekta automatyczna nie zwalnia z przeczytania tekstu.

Reguły warte zapamiętania

„ó” wymienia się na „o”, „e” albo „a” w innych formach wyrazu
„rz” wymienia się na „r”
„nie” z czasownikiem — zawsze rozdzielnie
„nie” z przymiotnikiem w stopniu równym — łącznie

Wymiana jest najskuteczniejszym testem: jeśli w innej formie wyrazu pojawia się „o”, piszemy „ó”. Reguła zawodzi tylko przy wyrazach niemających form pokrewnych, których trzeba nauczyć się osobno.

Częste pytania

Jakie błędy wykrywa korektor?

Pisownię u i ó, ż i rz, h i ch, zapis z „nie”, wielkie litery oraz skróty i liczebniki.

Czego korektor nie wychwyci?

Błędów dających istniejące wyrazy, jak „morze” zamiast „może” — dopiero kontekst ujawnia pomyłkę.

Jak sprawdzić pisownię ó?

Testem wymiany. Jeśli w innej formie wyrazu pojawia się o, e lub a, piszemy ó.

Jak pisać „nie” z czasownikiem?

Zawsze rozdzielnie. Z przymiotnikiem w stopniu równym piszemy je łącznie.