Generator przypisów do pracy
Narzędzie tworzy przypisy dolne i wewnętrzne do książek, artykułów i stron internetowych. Zachowuje jednolity układ w całej pracy.
Przypis wskazuje, skąd pochodzi konkretna informacja. Jego brak przy cudzej myśli to plagiat, nawet gdy źródło znalazło się w bibliografii.
Kiedy przypis jest konieczny
- Przy cytacie dosłownym — zawsze
- Przy parafrazie cudzej myśli — również zawsze
- Przy danych liczbowych i wynikach badań
- Przy zapożyczonej klasyfikacji lub podziale
Przypisu nie wymagają fakty powszechnie znane. Granica bywa nieostra, ale zasada praktyczna brzmi: jeśli informację znajdziesz w kilku podręcznikach bez wskazania źródła, jest wiedzą podręcznikową.
Przypis dolny a wewnętrzny
- Dolny — numer w tekście, opis na dole strony
- Wewnętrzny — nazwisko i rok w nawiasie w treści
Wybór zależy od dziedziny: humanistyka częściej stosuje przypisy dolne, nauki ścisłe i społeczne zapis wewnętrzny. Nie wolno mieszać obu układów w jednej pracy.
Skróty w kolejnych przypisach
Przy powtórnym powołaniu tego samego źródła stosuje się skróty: tamże przy odwołaniu bezpośrednio poprzedzającym oraz dz. cyt. przy pozycji cytowanej wcześniej.
Skrót tamże działa wyłącznie wtedy, gdy poprzedni przypis dotyczy tego samego dzieła. Wstawienie między nie innego przypisu unieważnia go — to częsty błąd przy późniejszych poprawkach tekstu, bo dopisanie akapitu z nowym źródłem psuje łańcuch odwołań.