Kalkulator nadwagi — oblicz online

Kiedy mówimy o nadwadze?

Gdy BMI mieści się w przedziale 25–29,9. Powyżej 30 zaczyna się otyłość, dzielona na trzy stopnie. Dla wzrostu 175 cm granica nadwagi wypada przy 76,6 kg, a otyłości przy 91,9 kg. Kalkulator pokazuje te progi w kilogramach, co jest znacznie bardziej praktyczne niż sama liczba wskaźnika.

Ile kilogramów naprawdę trzeba zrzucić?

Mniej, niż zwykle się zakłada. Badania nad redukcją masy ciała pokazują, że już 5–10% masy wyjściowej przynosi wymierne korzyści: spadek ciśnienia, poprawę profilu lipidowego, lepszą wrażliwość na insulinę i mniejsze obciążenie stawów. Przy 95 kg to 5–10 kg, a nie „dojście do wagi z liceum”. Cel postawiony realistycznie jest też znacznie łatwiejszy do utrzymania.

Nadwaga nadwadze nierówna

Ta sama liczba na wadze może oznaczać różne rzeczy. Osoba trenująca siłowo bywa w kategorii nadwagi przy niskiej zawartości tłuszczu, a osoba o niskiej masie mięśniowej mieści się w normie mimo nadmiaru tkanki tłuszczowej — to zjawisko bywa nazywane „otyłością przy prawidłowej masie ciała”. Dlatego warto zmierzyć obwód talii: powyżej 80 cm u kobiet i 94 cm u mężczyzn to sygnał niezależny od BMI.

Tempo, które ma sens

Bezpieczne tempo redukcji to 0,5–1% masy ciała tygodniowo, czyli zwykle 0,5–1 kg. Szybsze chudnięcie oznacza w dużej mierze utratę wody i mięśni, a po zakończeniu diety — efekt jo-jo. Największym wyzwaniem nie jest zresztą sam spadek, lecz utrzymanie efektu: to wymaga trwałej zmiany nawyków, a nie czasowej diety. Przy chorobach przewlekłych plan warto ustalić z lekarzem lub dietetykiem.

Kiedy warto skorzystać z pomocy specjalisty?

Gdy BMI przekracza 30, gdy kolejne próby redukcji kończą się powrotem do punktu wyjścia, przy chorobach towarzyszących takich jak cukrzyca, nadciśnienie czy bezdech senny, a także gdy jedzenie stało się głównym sposobem radzenia sobie z emocjami. Dietetyk pomoże ułożyć plan, a lekarz sprawdzi, czy za trudnościami nie stoi choroba tarczycy lub działanie leków.