Przelicznik jednostek siły
Ten przelicznik zamienia jednostki siły w obie strony: niutony, kiloniutony, kilogramy-siły (kgf), funty-siły (lbf) i dyny. Jedna wpisana wartość — wszystkie wyniki naraz.
🧮 Policz od razu
Co robi przelicznik jednostek siły?
Podstawową jednostką siły jest niuton, ale w praktyce warsztatowej i starszych normach wciąż żyje kilogram-siła (kgf), w danych z USA — funt-siła (lbf), a w fizyce układu CGS — dyna. Przeliczniki: 1 kgf = 9,80665 N, 1 lbf = 4,4482 N, 1 N = 100 000 dyn, 1 kN = 1000 N.
Kilogram-siła, czyli „ciężar kilograma”
Kgf to siła, z jaką Ziemia przyciąga masę 1 kg — stąd mnożnik 9,80665 (standardowe przyspieszenie ziemskie). Osoba o masie 70 kg naciska na wagę siłą ok. 686,5 N, czyli właśnie 70 kgf. Dlatego waga „pokazuje kilogramy”, choć tak naprawdę mierzy siłę. W starych danych wytrzymałościowych spotkasz kgf/cm² — to po prostu dawna atmosfera techniczna.
Masa to nie ciężar
Najczęstsza pułapka: masa (kg) jest cechą ciała i wszędzie taka sama, a ciężar (N) zależy od grawitacji. Te same 70 kg na Księżycu naciska siłą tylko ok. 114 N (tam g ≈ 1,62 m/s²), choć masa się nie zmieniła. Zamiana „kg na N” ma więc sens tylko jako zamiana kgf na N — i dokładnie to robi ten przelicznik.
Funty-siły i dyny
Lbf pojawia się w amerykańskich danych: siła docisku, udźwig, ciąg silników. Ciąg silnika odrzutowego „50 000 lbf” to ok. 222 kN. Dyna (10⁻⁵ N) przetrwała w fizyce i chemii powierzchni — napięcie powierzchniowe bywa podawane w dyn/cm, co równa się mN/m.
Kiedy się przydaje?
Przy czytaniu starych norm i tabel (kgf), tłumaczeniu specyfikacji z USA (lbf), w zadaniach z fizyki (ciężar = m · g), przy doborze zawiesi i lin (udźwig w kN) oraz wszędzie tam, gdzie „kilogramy” i „niutony” mieszają się w jednym dokumencie.