Odmiana czasowników niemieckich
Narzędzie pokazuje odmianę niemieckiego czasownika przez osoby i czasy, z uwzględnieniem form nieregularnych i czasowników rozdzielnie złożonych.
Niemiecki czasownik odmienia się przez osoby podobnie jak polski, ale ma kilka cech, które nie mają odpowiednika w polszczyźnie.
Czasowniki rozdzielnie złożone
Część czasowników ma przedrostek, który w zdaniu odrywa się i wędruje na koniec. Czasownik aufstehen w zdaniu daje: Ich stehe um sieben Uhr auf.
To zjawisko bez odpowiednika w polskim i częsta przyczyna nieporozumień przy słuchaniu — właściwe znaczenie poznaje się dopiero na końcu zdania, bo to przedrostek często decyduje o sensie.
Szyk zdania
- Zdanie oznajmujące — czasownik na drugim miejscu
- Pytanie — czasownik na pierwszym
- Zdanie podrzędne — czasownik na końcu
Reguła drugiego miejsca dotyczy pozycji, nie wyrazu: jeśli zdanie zaczyna się od okolicznika czasu, podmiot przesuwa się za czasownik. Stąd Heute gehe ich, a nie Heute ich gehe.
Czasowniki modalne
Können, müssen, wollen i pozostałe odmieniają się nieregularnie, a czasownik główny stoi wtedy w bezokoliczniku na końcu zdania. Powstaje konstrukcja ramowa, w której treść zdania otwiera modalny, a domyka bezokolicznik.
Ta ramowa budowa jest jedną z podstawowych cech niemieckiej składni i wraca w czasie przeszłym złożonym oraz w stronie biernej — opanowanie jej przy modalnych ułatwia więc naukę pozostałych konstrukcji.