Kalkulator strat ciepła — oblicz online

Z czego składają się straty ciepła?

Z dwóch części. Straty przez przegrody liczy się jako sumę iloczynów U × powierzchnia, gdzie U to współczynnik przenikania ciepła w W/(m²·K). Straty na wentylację to 0,34 × krotność wymiany × kubatura. Obie sumy mnoży się przez różnicę temperatur — dla Polski projektowo przyjmuje się 40 K (20 °C w środku, −20 °C na zewnątrz).

Wentylacja bywa większą stratą niż ściany

To zaskakuje przy dobrze ocieplonych domach. Przy ścianach o U = 0,20 i dachu 0,15 przegrody oddają ok. 3,7 kW, a wentylacja przy jednej wymianie na dwie godziny — blisko 2,4 kW, czyli prawie 40% całości. Im lepsza izolacja, tym większy udział wentylacji — i tym bardziej opłaca się rekuperacja, która odzyskuje 70–90% tego ciepła.

Jakie wartości U są dziś wymagane?

Warunki techniczne obowiązujące od 2021 roku wymagają: ściany zewnętrzne U ≤ 0,20, dach ≤ 0,15, podłoga na gruncie ≤ 0,30, okna ≤ 0,90 W/(m²·K). Dla porównania nieocieplona ściana z pustaka ma U ok. 1,2, a stare okno skrzynkowe nawet 2,6 — stąd tak ogromna różnica w zapotrzebowaniu między domem nowym a z lat 80.

Jak czytać wynik?

Wskaźnik mocy na metr kwadratowy to najszybszy sposób oceny budynku: 30–50 W/m² to dom energooszczędny, 80–120 W/m² typowy budynek z lat 90., a powyżej 150 W/m² — obiekt praktycznie nieocieplony. Rachunek jest uproszczony: pomija mostki termiczne (dodają zwykle 5–15%) oraz zyski od słońca, urządzeń i mieszkańców, które w praktyce obniżają realne zużycie.

Kiedy się przydaje?

Przy doborze mocy kotła lub pompy ciepła, przy ocenie opłacalności docieplenia (wystarczy porównać wynik przed i po zmianie współczynników U), przy planowaniu ogrzewania podłogowego, przy przygotowaniu wniosku o dofinansowanie termomodernizacji oraz przy szacowaniu rocznych kosztów ogrzewania.