Kalkulator kleju do płytek
Ten kalkulator liczy zapotrzebowanie na klej do płytek na podstawie powierzchni i rozmiaru pacy zębatej, dobranej do formatu płytki. Podaje wynik w kilogramach, workach i litrach wody do zarobienia.
🧮 Policz od razu
Zużycie zależy od pacy, nie od płytki
Klej rozprowadza się pacą zębatą, a to jej rozmiar decyduje o grubości warstwy. Orientacyjnie: paca 6 mm — ok. 2,5 kg/m², 8 mm — 3,5 kg, 10 mm — 4,5 kg, 12 mm — 5,5 kg. Pacę dobiera się do formatu: im większa płytka, tym większe zęby, bo warstwa musi wypełnić przestrzeń pod całą powierzchnią.
Metoda kombinowana przy dużych formatach
Przy gresie wielkoformatowym, płytkach tarasowych i wszędzie tam, gdzie okładzina jest narażona na mróz lub duże obciążenia, stosuje się metodę kombinowaną: klej nakłada się i na podłoże, i na spód płytki. Zużycie rośnie wtedy do ok. 8 kg/m², ale tylko tak uzyskuje się pełne podparcie — pustka pod płytką to najczęstsza przyczyna pękania przy obciążeniu i odspajania na tarasie.
Jaki klej wybrać?
Oznaczenia są znormalizowane: C1 to klej cementowy standardowy, C2 o podwyższonej przyczepności (do gresu i na zewnątrz), litera T oznacza zwiększoną odporność na spływanie (ściany), E — wydłużony czas otwarty, a S1/S2 — odkształcalność, ważną na ogrzewaniu podłogowym i podłożach pracujących. Do gresu na tarasie minimum to C2 S1.
Czas otwarty i praca partiami
Rozrobiony klej ma określony czas otwarty — zwykle 20–30 minut od rozprowadzenia. Naciągnięta pacą warstwa, która zdążyła zaschnąć, traci przyczepność, nawet jeśli wygląda normalnie. Dlatego klej rozrabia się partiami i rozprowadza na tyle powierzchni, ile realnie da się obłożyć w kilkanaście minut. Woda: ok. 6–7 litrów na worek 25 kg, dokładnie według instrukcji.
Kiedy się przydaje?
Przy zamawianiu kleju do łazienki, kuchni czy tarasu, przy wyborze pacy zębatej pod konkretny format płytek, przy wycenie robót glazurniczych oraz przy sprawdzaniu, czy przy dużym gresie wykonawca przewidział metodę kombinowaną i odpowiednio większe zużycie.